Kara çalınmış günlerin ertesinde ellerinde güneşlerle gelen yar Huzuru içirdiğin yüreğim şimdi hüznü içiyor ellerinden bilesin Yüreğine kanatlanan yüreğin kanadı kırıldı kanıyor Göğe uçurduğum umutlarım...
Aralıksız batan sözcüklerinin an be an yüzünü ölüme çevirdiği yerden yazıyorum sana. Dinleme. Ne bundan önce söylediklerimi ne de bundan sonra söyleyeceklerimi... Bu defa dinleme!...
Benden, seni anlatmamı isteselerdi, bir yürek anlatırdım içinde koskacaman bir dünya, dünyada kocaman bir fener ve sevgi yolu aydınlatan. Deselerdi yaz onu; yazardım en güzel...
Asılı kalmalıydım yüreğinde… Sevmeye gelmiştim seni, tut beni istedim,yakala yüreğimden, bırakma hiç..! Olmadı…! Ellerim avucundan, yüreğim yüreğinden kaydı.. Bir şey diyemedim, sustum…! BEN ; Senden...